Kaynanamla Ensest – 5
Evet sevgili okurlar sonunda kaynanamı havuz başında sikmiş muradıma ermiştim.Ama her güzel şeyin olduğu gibi bunun da bir bedeli olacaktı.Beni nasıl bir acı son bekliyordu merak ediyordum.Kaynanam sırtındaki döllerimle şezlongda yatıyor ve ağlamaya devam ediyordu.Üzerinden inip baş ucuna doğru gitmiş ve elimi omzuna koyup hafifçe okşadıktan sonra “özür dilerim anne”diyebilmiştim.Anında ağlamasını kesmiş bir süre bekledikten sonra ani bir hareketle ayağa kalkıp suratıma okkalı bir tokat atmış ve “Allah seni kahretsin adi şerefsiz”deyip şezlongun üzerinde duran havluyu alarak vücuduna sarmış ve hızlı adımlarla eve geçmişti.Onun üzülüp ağlaması attığı tokattan daha çok canımı yakmıştı.
Pişmanlık içinde ne yapacağımı düşünüyordum.Eğer karıma söylerse evliliğimle beraber büyün hayatım biterdi.Bir şeyler yapmalıydım.Sehpanın üstünde duran votkadan bir duble daha alıp şezlonga oturmuş bir sigara yakıp ne yapacağımı düşünmeye başlamıştım.Bu saatten sonra onu bir şey yapmaya asla zorlayamazdım.En iyisi yanına gidip samimi bir şekilde özür dilemek ve bana keseceği cezaya razı olmaktı.Başka bir seçeneğim yoktu.
Evet en iyisi özür dileyip beni affetmesini istemekti.Oturduğum yerden kalkıp eve geçmiştim.Etrafa bakındığımda alt katta kimsenin olmadığını görmüş daha sonra üst kata kaynanamın odasına çıkmıştım.Kapı hafif aralıktı ve içeriye baktığımda üzerine dekolteli bir bluz giyip yatakta oturduğunu görmüştüm.Ağlamaktan gözleri şişmiş bir haldeydi.Onu o halde gördükçe daha kötü hissediyordum kendimi.Kapıya yavaşça tıklayıp geldiğimi belli ettikten sonra onun bir şey demesine fırsat vermeden içeri girmiştim.Bu arada yukarı çıkmadan aşağıda çıkarmış olduğum kot pantolonumu ve tişörtümü de gitmiştim.Odasına girdiğimde hiç bir şey söylememişti.Yatağın ayak ucuna kadar gelip ellerimi yatağa dayayıp sessiz bir şekilde “anne gerçekten çok özür dilerim beni affet nolursun”diyebildim.Bunu dedikten sonra başka hiç bir şey demeden beklemeye başladım.Nasıl bir tepki verecekti ne diyecekti bundan sonraki sözlerim ona göre seçecektim.Seyhan bir süre sessizce bekledikten sonra hafifçe başını kaldırmış ve “bunu bana nasıl yaparsın ben senin annen sayılırım”demiş tekrar kafasını öne eğip ağlamaya başlamıştı.Bu kez yanına kadar gidip bende yatağa oturdum ve sakin bir ses tonuyla “ne desem beni affetmeyeceksin ama sana yalvarıyorum lütfen beni bir kere dinle ondan sonra ne istersen onu yapacağım istersen kendini öldür de onu bile yapacağım”deyip susmuştum.Bir süre bekledikten sonra kaynanamdan herhangi bir ses çıkmayınca anlatacaklarımı dinleyecek diye düşünüp söze başladım.Derin bir nefes alıp “biliyorum çok kötü bir şey yaptım ama inan bana bunu bir anlık hevesle yapmadım.Ben seni çok usun zamandır istiyordum.Buraya gelince olan bir şey değil bu.Seni buraya getirmemin sebebi de buydu.Sana daha yakın olabilmek sana sahip olabilmek için bu villayı kiraladım.Ben seni bu dünyadaki herşeyden çok istiyorum ve seviyorum.İnan bana bu geçici bir heves de değil.Yıllardır seninle aynı evde yaşıyoruz her hareketini her davranışını ezberledim.He greve seni düşünerek uyudum.Karımla birlikte olurken bile aklımda sadece sen vardın Seyhan”deyip sustum.Acaba ne diyecek ne tepki verecek diye merak ediyordum.
Bir süre ikimizde sessiz kaldıktan sonra başını hafifçe kaldırıp yaşlı gözlerle bana bakarak “ama ben senin annen sayılırım karının annesiyim nasıl böyle bir şey düşünebilirsin nasıl böyle bir şey yapabilirsin”deyip susmuştu.Konuşması sinirli gergin veya agresif değildi.Sadece kırılmış incinmiş yaralanmış gibiydi.Yerimden kalkıp yanına gittim ve elimi omzuna koyup “kaynanam olman umrumda bile değil kim olursan ol ben yine seni severdim.Hatta karımın annesi olman beni sana karşı daha da bağlıyor.Biliyorum bunun yasak olduğunu.Günah olduğunu ve yapmamam gerektiğini ama içimdeki sana karşı olan duygulara engel olamıyorum.Anlasana Seyhan sana aşığım”deyip tekrar susmuştum.Aramızda yine derin bir sessizlik oluşmuştu.İkimiz de konuşmuyorduk.Sessizliği bozan kaynanam olmuştu “ne söylersen söyle bu çok yanlış bir şey”dedi.Başka bir şey demesine fırsat vermeden “yanlış olduğunu biliyorum ben herşeyin farkındayım ve bunun yanlış olması bunu daha cazip hale getiriyor.Benim kaynanam olman seni bana daha çok istetiyor inan bana eğer kabul edersen seni asla pişman etmem dünyanın en mutlu kadını yaparım seni bir dediğini iki etmem ”deyip bir kaç saniye sustuktan sonra elimi yavaşça omzundan aşağı doğru indirdim ve elinin birini avuçlarımın içine alıp üstüne basa basa “seni çok seviyorum anne”dedim.Anne kelimesini özellikle söylemiştim ki o kelimenin beni daha çok ona bağladığını anlasın diye.Başını kaldırıp bu kez daha yüksek bir sesle “bak görüyor musun hem anne diyorsun hem sana aşığım diyorsun böyle bir şey nasıl olabilir ne saçmalıyorsun sen”demişti.Sinirlenir gibi olmuştu.Ama içimdekileri dökmek beni rahatlatmış ve cesaretimi artırmıştı.Zaten üst üste içtiğim votkalar sayesinde bu kadar rahat konuşabiliyordum.Aynı onun gibi bende sesimi biraz yükseltip “ne var yani karımın annesiysen benim de annem değilsin ya sanki beni sen mi doğurdun”deyip susmuş ve ona biraz daha yaklaşıp daha sessiz bir şekilde “İnan bana Seyhan beni doğuran sen olsaydın bile seni isterdim”dedim.Bu söylediğim söz onu baya bir şaşırtmıştı.Bunu gözlerinden anlayabiliyordum.Elini bırakmadan “evet duydun aramızda hiç bir kan bağı yok ama olsaydı bile ben yine seni isterdim bana şimdi istediğini yapabilirsin istediğini söyleyebilirsin ama benim sana karşı olan duygularım asla değişmeyecek istersen herkese anlat istersen beni polise ver istersen de çek silahı vur sana olan sevgimden ilgimden zerre kaybetmem.Ben seni gerçekten çok seviyorum Seyhan’ım”demiştim.Bunu söyledikten sonra içimde bir rahatlama oluşmuştu.Kaynanam bir süre hiç bir tepki vermeden oturmuş sonra bana bakarak “gitmeni istiyorum”demişti.Anlamamıştım “nasıl yani”deyince “git burdan seni görmek istemiyorum yalnız kalmak istiyorum”demişti.Daha fazla üzerine gitmek olmazdı.Yavaşça ayağa kalkıp elini bırakmadan önce dudaklarıma götürüp nazikçe eline bir öpücük kondurdum ve “tamam gidiyorum ama seni bu dünyadaki her şeyden çok sevdiğimi asla unutma Seyhan’ım”dedim.Hiç bir tepki vermemişti.Ben usul adımlarla odadan çıkıp kapıyı kapatmıştım.Aşağıya inip arabanın anahtarını aldım ve yine ağır adımlarla evden çıktım.Arabaya binmeden son defa odasının camına bakmıştım belki bir ümit gel der diye ama nafile cam kapalı perde çekikti.Arabaya binip villadan ayrıldım ama nereye gideceğimi ne yapacağımı bilmiyordum.Sabah bikini ararken gözüme çarpan bir yer vardı.Sıra sıra meyhanelerin olduğu bir sokak.Arabayı oraya sürdüm ve beğendiğim bir meyhaneye girip oturdum.Kafamı dağıtmam lazımdı.Bir şişe rakı bir kaç meze söyleyip hava kararmaya yakın içmeye başlamıştım.Orada o meyhanede ne kadar kaldım bilmiyorum gece yarısına doğru çalan telefonum beni kendime getirmişti.Arayan karımdı ve büyük ihtimalle Seyhan ona her şeyi anlatmış beni mahvetmek için arıyordu.Önce açmadım fakat ikinci defa aradığını görünce kurtuluş olmadığını anladım ve istemeden de olsa açtım.Karşımda hiç beklemediğim bir şekilde neşeli bir sesle konuşan karımı duyunca şaşırmıştım.Telefonu açıp biraz konuşunca “aşkım annemi aradım az önce konuştuk biraz sesi çok iyi geliyordu sana demiştim buntatil ona çok iyi gelecek diye ama senin evde olmadığını dışarı çıktığını söyledi.Nerdesin sen”diye sorunca Seyhan’ın ona bir şey demediğini fark etmiştim.Ona bişey çaktırmadan “aşkım canım çok sıkıldı biraz hava alayım dedim bi meyhanede oturuyorum az sonra geçerim eve”deyince karım “tamam hayatım dikkat et kendine seni çok seviyorum”deyip telefonu kapatmıştı.Karım annesiyle konuşmuş annesinin sesi gayet iyi geliyormuş.Kafamda deli sorular dönmeye başlamıştı.Ben kaynanam karıma her şeyi anlatacak beni mahvedecek diye korkarken bu duyduklarım beni şok etmişti.Hemen kalkıp hesabı ödedikten sonra arabaya atladım ve evin yolunu tuttum.Akşamdan beri içiyordum ve kafam güzel olmuştu.O kafayla eve nasıl gittiğimi hatırlamıyordum.Acaba evde beni ne bekliyordu.Villanın kapısından içeri arabayla girdiğimde bütün ışıkların kapalı olduğunu görünce ayrı bir şaşkınlık yaşamıştım.Demek ki kaynanam yattı diye düşünüp sessizce eve girmiştim.Ortalıkta hiç ses seda yoktu.Neler oluyor diye düşünerek üst kata çıkmaya karar verdim.Acaba üst katta beni ne bekliyordu.İçim içimi yiyordu ama sakinliğimi de koruyordum.